FOKSTERIER KRÓTKOWŁOSY

FOKSTERIER KRÓTKOWŁOSY

Grupa III
Teriery, teriery typu bull




Wzrost - 37-45 cm (wzorzec nie podaje wzrostu)
Masa - pies 7,3-8,2 kg, suka 6,8 - 7,7 kg
Szata - prosta, przylegająca, twarda, gładka, gęsta i obfita, spodnia strona ud i podbrzusze są także porośnięte
Umaszczenie - dominuje biel; całe białe, białe w rude, czarne lub czarno podpalane łaty;
łaty pręgowane lub wątrobiane nie są pożądane




POCHODZENIE RASY: WIELKA BRYTANIA

   Inne nazwy: Foksterier gładkowłosy, fox, Smooth Fox Terrier

Rasa psa dość rzadko spotykana w stosunku do szorstkowłosej odmiany foksterierów. Pochodzi z Wielkiej Brytanii, gdzie hodowcy owiec wykorzystywali je do tępienia lisów.

Foksterier krótkowłosy to pies wesoły, żywy, bystry. Jest on również silny, czujny, zwinny, towarzyski, o żywej reakcji, przyjacielski. Wyróżnia go też odwaga oraz wytrwałość. Dość uparty w wykonywaniu niekorzystnych dla niego komend. Potrzebuje bliskiego kontaktu z człowiekiem co przejawia się ciągłym zwijaniem się w kłębek na stopach pana. Często goni za poruszającymi się szybko obiektami. Uwielbia las i wodę. Do innych psów nie wykazuje agresji o ile nie zostanie sprowokowany. Inne małe zwierzęta, w tym koty traktuje jako zdobycz do upolowania.

FOKSTERIER KRÓTKOWŁOSY

FLAT COATED RETRIEVER

FLAT COATED RETRIEVER

Grupa VIII
Aportery (retrievery), płochacze, spaniele i psy dowodne




Wzrost - pies 58-61,5 cm; suka 55-59 cm
Masa ciała - 25-36 kg
Szata - średnio długa i gęsta, przylegająca do ciała, lśniąca;
kończyny i ogon obficie porośnięte włosem; dorosłe psy mają bogatą szatę
Umaszczenie - czarne lub wątrobiane (kasztanowe)



POCHODZENIE RASY: WIELKA BRYTANIA

   Inne nazwy: Flat, Gładkowłosy pies aportujący, FCR

Flat coated retriever został wyhodowany w XIX wieku w Anglii, przypuszczalnie ze skrzyżowania nowofundlanda i labradora retrievera.

Jest to masywny, silny, dobrze umięśniony pies aprotujący, obdarzony doskonałym węchem, a jednocześnie świetnie nadający się na psa rodzinnego. Uwielbia dzieci, a w stosuku do reszty rodziny pozostaje serdeczny, przywiąany i zawsze wesoły.

Flat coated retriever nadaje się do życia w mieście, pod warunkiem jednak, że zapewnimy mu przynajmniej dwie i pół godziny ruchu dziennie, włączając w to pływanie, grę w piłkę i aportowanie.
Zupełnie nie nadaje się na psa stróżującego, bowiem wszyscy ludzie mają dla niego nieodparty urok, choć najukochańszy jest oczywiście właściciel.

Łatwo go wychować, gdyż lubi i chce się uczyć, uwielbia pochwały i nagrody. Bywa niesforny i uparty. Flaty szybko się nudzą, dlatego wymagają urozmaiconych zadań, odpowiedniej motywacji i sporego zaangażowania w przewodnika.
Jest dużo bardziej otwarty i przyjacielski niż większość psów myśliwskich; swoją miłością do człowieka dorównuje goldenowi i labradorowi.

Jego jedyną wadą jest niepohamowana radość na widok gości i niemożność powstrzymania się od skakania a wzystkich ludzi. Wadę tę kompensuje jednak w pełni piękny wygląd, odporność i wierność.

Flat należy do psów odpornych, jednak występuje u niego dysplazja stawów łokciowych, biodrowych, zwichnięcie rzepki, choroby oczu i dość częste nowotwory. Potrzebuje wysokoenergetycznej karmy i starannego żywienia dostosowanego do trybu życia. Flat coated retriever wymaga zapewnienia mu odpowiednio dużej dawki ruchu.
Pielęgnacja sierści powinna być systematyczna i powinna obejmować przede wszystkim wyczesywanie włosa.

Flat coated retriever nie nadaje si dla każdego. Wymaga aktywnego, cierpliwego właściciela, który będzie spędzał z nim sporo czasu.

W Polsce jest mało popularny i pozostaje w cieniu swoich kuzynów, goldena i labradora.




PIELĘGNACJA SIERŚCI - 4/10
SPACERY - 10/10
ŻYCIE W MIEŚCIE - 5/10



CZĘSTE CHOROBY:
- dyspazja stawu biodrowego




Koszty utrzymania - 200-300 zł miesięcznie
Cenia psa z rodowodem - 1500-3000 zł

FLAT COATED RETRIEVER

FILA BRASILEIRO

FILA BRASILEIRO

Grupa II
Pinczery i sznaucery, szwajcarskie psy górskie i do bydła, molosy - w typie dogowatym i typu górskiego, rasy pokrewne




Wzrost - pies 65-75 cm, suka 60-70 cm
Masa ciała - pies min. 50 kg, suka min. 40 kg
Szata - krótka, gładka, gęsta, sprężysta i przylegająca do ciała; gruba i luźna skóra pokrywająca całe ciało jest charakterystyczną cechą rasy
Umaszczenie - dopuszczalne są wszystkie kolory jednolite (z wyjątkiem białego, mysiego, łaciatego i marmurkowego) oraz maść pręgowana; może występować czarna maska oraz białe znaczenia na łapach, piersi i końcu ogona; białe znaczenia pokrywające więcej niż 1/4 powierzchni ciała powodują obniżenie oceny



POCHODZENIE RASY: BRAZYLIA

   Inne nazwy: Mastif brazylijski, Cão de Fila

Nie ma pewności co do pochodzenia rasy. Do jej powstania najprawdopodobniej przyczyniło się kilka ras europejskich, wśród których wymienia się: Doga niemieckiego, Bloodhounda, Mastifa angielskiego, Buldoga angielskiego, Mastifa neapolitańskiego, niekiedy również charty. Do Europy rasa została przywieziona przez konkwistadorów hiszpańskich i portugalskich. W przeszłości Fila Brasileiro służyła jako pies stróżujący na plantacjach, zaganiający bydło i łapiący zbiegłych niewolników.

Fila odznacza się silnym, dominującym charakterem, dlatego poleca się ją osobom, które mają już doświadczenie w prowadzeniu psów. File nie tolerują obcych na swoim terenie, są w stanie bronić swoich właścicieli i rzeczy do nich należących za cenę własnego życia. W przypadku zagrożenia, Fila nie cofnie się jeśli poweźmie decyzję o obronie. Temperament Fili zmienia się drastycznie poza "jego" terenem - staje się bardziej spokojna i bierna. Wobec najbliższych czuła, potrafi opiekować się dziećmi i wykazywać cierpliwość wobec nich. Fila Brasileiro to pies skoczny, wytrzymały i zwinny.

Nadaje się na psa stróżującego dzięki nieprzekupności i wrodzonej niechęci do obcych (po portugalsku "ojeriza").

Fila jest inteligentna i chętnie współpracuje z właścicielem. Ze względu na swoje rozmiary i silny charakter wymaga szkolenia w zakresie podstawowego posłuszeństwa. Naukę należy rozpocząć jak najwcześniej - błędem jest czekanie do czasu, aż pies dorośnie. Fila uczy sięszybko, jeśli jest odpowiednio traktowana - trzeba z nią postępować sanowzo, ale spokojnie i łagodnie, nie zapominając o pochwałach i nagrodach.

Należy szczotkować psa kilka razy w tygodniu. Odnośnie pożywienia, jako przedstawiciel molosowatych, charakteryzuje się wysokim zapotrzebowaniem. Racjonalne żywienie powinno zabezpieczyć przed skrętem żołądka. Nie nadaje się na stróża małych mieszkań, konieczne jest dostarczenie dużego wybiegu.

W Polsce psy rasy Fila Brasileiro są rzadko spotykane.




Koszt utrzymania - 200-300 zł miesięcznie
Cena psa z rodowodem - 2500-2800 zł

FILA BRASILEIRO

FIELD SPANIEL

FIELD SPANIEL

Grupa VIII
Aportery (retrievery), płochacze, spaniele i psy dowodne




Wzrost - 45,7 cm
Masa ciała - 18-25 kg
Szata - długa, gładka, lśniąca i jedwabista w strukturze; nigdy kręcona, krótka czy też szorstka; gęsta i odporna na pogodę; obfita na klatce piersiowej, pod brzuchem i na tylnych stronach kończyn, mniej obfita poniżej stawów skokowych
Umaszczenie - czarne, wątrobiane lub dereszowate; każdy z wymienionych z jasnobrązowymi znaczeniami; u psów jednomaścistych biały lub deresz dopuszczalny na klatce piersiowej;
czarno-białe lub wątrobiano-białe jest niedopuszczalne





POCHODZENIE RASY: WIELKA BRYTANIA

Field spaniel jest jedną z najrzadszych ras spanieli, obdarzona jednocześnie najprzyjemniejszych charakterem. Ponieważ jest dość masywny, nie wyglada tak elegancko jak cocker spaniel lub springer spaniel i jest dużo mniej popularny.

Field spaniel jest spokojnym, wiernym, oddanym i ineteligentnym psem rodzinnym niezwykle łagodnego usposobienia.
Nie wolno jednak zapomnieć, że należy on do psów myśliwskich, a więc potrzebuje dużo ruchu.
Pozostawiany zbyt często i na długo w samotności, będzie przejawiał zachowania destrukcyjne.

Field spaniel jest zazwyczaj dość ostrożny w stosunku do obcych, toteż już w wieku szczenięcym trzeba go przyzwczaić do ludzi, hałasu i nowych dzwięków.



PIELĘGNACJA SIERŚCI - 5/10
SPACERY - 9/10
ŻYCIE W MIEŚCIE - 5/10



CZĘSTE CHOROBY:
- dysplazja stawu biodrowego,
- postepujący zanik siatkówki

FIELD SPANIEL

EURASIER

EURASIER

Grupa V
Szpice i psy ras pierwotnych (pierwotne psy myśliwskie, nagie psy, psy z pręgą)



Wzrost - pies 52-60 cm, pies 48-56 cm
Masa ciała - pies 23-32 kg, suka 18-26 kg
Szata - włos na całym tułowiu gęste podszycie i średniej długości, luźno leżący włos okrywowy; krótki włos na kufie, twarzoczaszce, uszach oraz przedzie kończyn;
ogon, tył przednich nóg (pióra) oraz tylnych nóg (portki) – okryte długim włosem; szata na szyi tylko nieznacznie dłuższa, niż na tułowiu; nie tworzy grzywy
Umaszczenie - wszystkie kolory oraz kombinacje kolorów – dopuszczalne, z wyjątkiem koloru czysto białego, białych łat oraz koloru wątrobianego




POCODZENIE RASY: NIEMCY

  Inne nazwy: Eurasian, Eurasian Dog

Eurasier został wyhodowany w Niemczech przez Juliusa Wipfela, który w celu otrzymania idealnego, a jednocześnie pięknego psa domowego skrzyżował chow chow, szpica wilczastego i samojeda.

Eurasier lubi dzieci, jest bardzo przyjacielski, wrażliwy i serdeczny, przy czym sam też wymaga wiele ciepła ze strony rodziny.
Z cała pewnoścą nie jest psem, którego można "zparkować" w ogrodzie.
Chce on brać udział w życiu domowym, ma poczucie własnej wartości, wszystkie przymioty sportowca, a przy tym nie wymaga szczególnie dużo ruchu.

Jego sierść nie zbiera brudu i jest mniej gęsta niz u jego protoplastów, więc mimo niedźwiedziowatego wyglądu wymaga stosunkowo małego nakładu pracy.

W stosunku do obcych eurasier zachowuje dystans, co czyni go dobrym stóżem, kiedy jednak zosanie gościom przedstawiony, traktuje ich przyjaźnie i z zainteresowaniem.



PIELĘGNACJA SIERŚCI - 5/10
SPACERY - 6/10
ŻYCIE W MIEŚCIE - 10/10



CZĘSTE CHOROBY:
- brak

EURASIER

EPAGNEUL PICARD / SPANIEL PIKARDYJSKI

EPAGNEUL PICARD / SPANIEL PIKARDYJSKI

Grupa VII
Wyżły (grupa psów o jednorodnym pochodzeniu pierwotnie wywodzących się z Półwyspu Pirenejskiego)



Wzrost - 55-60 cm, przekroczenie 62 cm jest tolerowane u psów
Masa ciała -
Szata - skóra raczej cienka i elastyczna; sierść gęsta i niezbyt aksamitna, delikatna na głowie, nieznacznie falista na tułowiu
Umaszczenie - szaro-pstrokate z brązowymi łatami na poduszkach i nasadzie ogona; najwięcej podpalanych znaczeń na głowie i kończynach




POCHODZENIE RASY: FRANCJA

   Inne nazwy: Picardy Spaniel, Spaniel Pikardyjski

Pies ten pochodzi z doliny Sommy w regionie Pikardii w północnej Francji. Po raz pierwszy zaprezentowany podczas paryskiej wystawy psów w 1904.

Rasa ta hodowana jest w dolinie Sommy do polowań na bekasy i kaczki.

Towarzyski, łagodny wesoły. Ceniony pies do towarzystwa. Łatwy w szkoleniu,lubi przypodobać się właścicielowi.

Żyje zgodnie z innymi psami i zwierzętami. Cierpliwy wobec dzieci. Jest czujny i zawsze zapowiada obecność obcych, a w razie konieczności gotów do obrony.

Wymaga dużo ruchu. Wskazane, by spaniel pikardyjski miał możliwość biegania. Często lubią zabawy (np. aportowanie) i pływanie.

W Polsce małopopularna.

EPAGNEUL PICARD / SPANIEL PIKARDYJSKI

EPAGNEUL FRANÇAIS

EPAGNEUL FRANÇAIS / SPANIEL FRANCUSKI

Grupa VII
Wyżły (grupa psów o jednorodnym pochodzeniu pierwotnie wywodzących się z Półwyspu Pirenejskiego)



Wzrost - pies 56-61 cm, suka 55-59 cm, tolerowane odchylenie wynosi ± 2 cm
Masa ciała -
Szata - skóra miękka i dobrze przylegająca do ciała; włos jednolity, aksamitny i dobrze przylegający do ciała z kilkoma wichrami blisko szyi i pod nasadą ogona; na głowie krótki i cienki, długi i pofalowany na klapach, opadający przy końcach tak jak na bokach nóg i ogona
Umaszczenie - białe i brązowe ze średnimi łatami, czasami dominującymi i nieregularnymi, nieznacznie lub umiarkowanie, bez nadmiernego dereszu;
brąz od koloru cynamonowego do ciemnowątrobianego; białe znaczenia na głowie, o ile nie są zbyt rozległe, są uznawane; ich brak jest całkowicie dopuszczalny;
wszystkie błony śluzowe są brązowe prócz odbarwień na nosie i powiekach




POCHODZENIE RASY: FRANCJA

Spaniel francuski jest potomkiem psów opisanych przez Gastona Febus’a i używanych w średniowieczu. Jest jedną z pierwszych ras
spanieli. Poprzez selekcję wyżeł francuski rozwinął się w eleganckiego i atletycznego psa, dobrze wystawiającego, przewyższającego inne psy w próbach pracy. Pierwotny wzorzec rasy został spisany po 1891 roku przez Jamesa de Connick; poprawiano go kilkakrotnie i dostosowano do
rozmaitych zmian podczas rozwoju rasy.

Zrównoważony, szczery, delikatny, spokojny i pojętny, towarzyski w stosunku do innych psów, idealny towarzysz. Znakomity wyżeł, potrafiący
także aportować.

Epagneul français jest bardzo przywiązany do swego pana, że w pełni rozwija swoje umiejętności, żyjąc z nim. Posłuszny, chętny do polowania. Jest wyjątkowo wszechstronny, a także wspaniałym psem do towarzystwa. Bardzo lubi bawić się z dziećmi.

EPAGNEUL FRANÇAIS

EPAGNEUL DE PONT-AUDEMER

EPAGNEUL DE PONT-AUDEMER

Grupa VII
Wyżły (grupa psów o jednorodnym pochodzeniu pierwotnie wywodzących się z Półwyspu Pirenejskiego)



Wzrost - 52-58 cm
Masa ciała - 20-27 kg
Szata - włos falujący i nieznacznie zwichrzony
Umaszczenie - brązowe, brązowe z szarym nakrapianiem, z matowymi błyskami



POCHODENIE RASY: FRANCJA

  Inne nazwy: Pont-Audemer Spaniel

Choć hardy, ciężko pracuje. Ma typowe cechy spaniela, są łatwe do pociągu, łagodny i serdeczny. Psy znane są fun-loving jakości i we Francji mówi się, że jest to 'le petit clown des Marais' (mały klaun z bagien).

Pont-Audemer Spaniele zwykle znajdują się w środowisku pracy i rzadko są przechowywane jedynie jako zwierzęta domowe. Specjalizują się jako psy wody, ale jak ich krewny, Brittany Spaniel, może również pracować jako pies myśliwski do polowań.

Populacja tych unikalnych spanieli jest nadal niewielka, a rasa jest na wymarciu.

EPAGNEUL DE PONT-AUDEMER

EPAGNEUL BRETON

EPAGNEUL BRETON

Grupa VII
Wyżły (grupa psów o jednorodnym pochodzeniu pierwotnie wywodzących się z Półwyspu Pirenejskiego)



Wzrost - pies 49-50 cm, suka 48-49 cm; +/-1 cm
Masa ciała - ok 20 kg
Szata -  skóra cienka, przylegająca i dobrze pigmentowana; sierść powinna być cienka, niejedwabista, gładka lub lekko odstająca od ciała; nigdy kręcona;
bardzo krótka na głowie i stronach wewnętrznych kończyn;
strony tylne kończyn pokryte frędzlami, które stają się coraz rzadsze, aż do łap
Umaszczenie - biała i pomarańczowa, biała i czarna, biała i brązowa, o nieregularnych plamach;
szata srokata, albo dereszowata, czasami cętkowana na grzbiecie nosa, faflach i kończynach;
również ze znaczeniami podpalonymi (płowe, pomarańczowe albo ciemne), na grzbiecie nosa, na faflach, nad oczami i na kończynach, na piersi, nad osadzeniem ogona u trzykolorowych;
wąska strzałka na głowie jest pożądana przy każdym umaszczeniu;
umaszczenie jednokolorowe nie jest dopuszczalne




POCHODZENIE RASY: FRANCJA

  Inne nazwy: Brittany, Brittany Spaniel

Epagneul Breton jest psem należącym do legawców, wykorzystującym w polowaniu na drobną zwierzynę leśną i ptactwo "górny wiatr". We Francji do dziś jest jedną z najpopularniejszych ras myśliwskich. Liczne hodowle tej rasy występują także w Anglii oraz w Stanach Zjednoczonych.

Pies ten jest energiczny, lubiący towarzystwo ludzi, dzieci i innych zwierząt. Prezentuje wysoki stopień posłuszeństwa. Aktywny pies myśliwski, aportujący, pracujący i chętny do zabaw. Wymaga umożliwienia mu realizacji jego znacznych potrzeb ruchowych.

W Polsce rasa ta jest rzadko spotykana.

EPAGNEUL BRETON

EPAGNEUL BLUE DE PICARDIE

EPAGNEUL BLUE DE PICARDIE / NIEBIESKI SPANIEL PIKARDYJSKI

Grupa VII
Wyżły (grupa psów o jednorodnym pochodzeniu pierwotnie wywodzących się z Półwyspu Pirenejskiego)



Wzrost - 57-60 cm dla psów, a troszkę mniej dla suk
Masa ciała - ok 20,5 kg
Szata - włos cienki, nieznacznie falowany, nogi i ogon bujnie owłosione z frędzlami
Umaszczenie - plamiste ciemnopopielate wpadające w odcień niebieskawy z czarnymi łatami




POCHODZENIE RASY: FRANCJA

Niebieski Spaniel pikardyjski po raz pierwszy zostal odnotowany w 1870. Został wyhodowany od Setera angielskiego i Spaniela pikardyjskiego w Somme Authi i doliny Canache Pikardia, we Francji. Kiedy Spaniel Club został założony w 1907 różnych ras Spaniele zostały uporządkowane. Picard Spaniel i Spaniel pikardyjski Blue Club został założony w 1921 roku.

Niebieski spaniel pikardyjski jest psem sportowym i jest bardzo aktywny, wymaga regularnych ćwiczeń. Są łagodne i spokojne w naturze i są dostosowane do innych zwierząt. Są dobre i nadają się do  zabaw z dziećmi. Będą bronić rodzin, jeżeli wystąpi taka konieczność.

EPAGNEUL BLUE DE PICARDIE